اخبار

بررسی جایگاه عزاداری امام حسین (ع) در سیره امام رضا (ع)

بررسی جایگاه عزاداری امام حسین (ع) در سیره امام رضا (ع)
پس باید گریه‌کنندگان بر کسی مانند حسین (ع) گریه کنند و بدانید که گریستن بر حسین (ع)، گناهان انسان را می‌ریزد و انسان را پاک می‌کند.
حجت‌الاسلام محمدرضا دهقانی، کارشناس علوم دینی، در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری فرهنگ رضوی، در پاسخ به اینکه در سیره امام رضا (ع)، عزاداری بر امام حسین (ع)، از جایگاهی برخودار است، گفت: مهمترین علت ماندگاری عاشورا توجه ائمه (ع)، به برگزاری مجالس سوگواری آقااباعبدالله الحسین(ع) بوده است. طبق روایاتی که از یاران و اصحاب امام علی بن موسی الرضا (ع) نقل شده است، امام رضا (ع) بر ضرورت برگزاری مجلس عزای امام حسین (ع) تاکید داشتند.
وی افزود: در روایاتی که از یاران امام هشتم (ع) نقل شده است، آورده‌اند حضرت علی بن موسی الرضا (ع) به ابن شبیب می‌فرماید: ای پسر شبیب! محرم، ماهی است که مردم در دوران جاهلیت ستم و قتل را در آن حرام می‌دانستند، ولی گروهی از مسلمانان، این حرمت را نشناختند، فرزند پیامبر را به قتل رساندند و زنان و فرزندانش را به اسارت بردند؛ اگر خواستی بر کسی بگریی، برای حسین بن علی (ع) گریه کن؛ زیرا او را ذبح کردند؛ اضافه بر این، همچنین 18 نفر از اهل بیت امام حسین (ع) را که در روی زمین، کسی شبیه آنان نبود، به شهادت رسانیدند؛ این مصیبت چنان بزرگ است که آسمان‌ها و زمین در شهادتش گریسته‌اند. روز عاشورا، چشم‌های ما را خون‌بار کرد، دل‌های ما را سوزاند، اشک ما را روان ساخت و عزیزان ما را خوار کرد. سرزمین کربلا تا روز قیامت برای ما سختی و بلا بر جای گذاشت، پس باید گریه‌کنندگان بر کسی مانند حسین (ع) گریه کنند و بدانید که گریستن بر حسین (ع)، گناهان انسان را می‌ریزد و انسان را پاک می‌کند.
حجت‌الاسلام دهقانی با بیان اینکه گریستن بر مصائب آقا اباعبدالله الحسین (ع) در نزد خدا و ائمه (ع) از جایگاه والایی برخودار است، خاطرنشان کرد: حدیثی از امام رضا (ع) نقل شده که فرموده‌اند «هر کس مصایبی را که بر ما روا داشته‌اند، به یاد آورد و بر آن بگرید، در قیامت همراه با ما خواهد بود؛ هر کس به یاد مصایب ما بگرید و دیگران را بگریاند، در روزی که همه چشم‌ها گریان است (قیامت کبری)، چشمان او گریان نخواهد بود؛ همچنین هر کس در جلسه‌ای بنشیند، که در آن مجلس، امر ما برپا داشته می‌شود، در روزی که دل‌ها می‌میرد، دل او زنده می‌شود».
این مبلغ و کارشناس علوم دینی اظهار داشت: در روایتی دیگر به نقل از دعبل خزاعی آورده‌اند: «روز عاشورا خدمت مولایم، علی بن موسی الرضا (ع) رسیدم؛ حضرت را دیدم که غمگین و محزون نشسته‌اند؛ یاران ایشان نیز همه غمگین اطراف‌شان حلقه زده بودند. وقتی مرا دیدند، فرمودند: «مرحبا بر تو ای دعبل!» سپس جایی برای من باز کردند و مرا نزد خود نشانیدند. سپس فرمودند: «ای دعبل! دوست دارم شعری برایم بخوانی که این روزها، روز اندوه ما أهل بیت است!» و فرمودند: «ای دعبل هر کسی بر مصیبت جدّم، حسین(ع) گریه کند، خداوند گناهانش را بیامرزد.» سپس حضرت بلند شدند و پرده‌ای میان ما و زن‌هایشان زدند و اهل بیت‌شان را پشت پرده نشانیدند، تا برای مصیبت جدشان گریه کنند. سپس به من فرمودند: «ای دعبل! مرثیه بخوان!» پس من، گریان شدم و اشکم جاری شد و اشعارم را خواندم، امام رضا (ع) و أهل بیت‌شان نیز گریستند.»
وی با تاکید بر لزوم الگوگیری از شیوه امام رضا (ع) در پاسداشت قیام عاشورا و شهادت امام حسین (ع)، اظهار داشت: عزادارن بدانند که افزودن هر گونه خرافه و یا تحریف در مجالس عزای امام حسین (ع)، ناخشنودی اهل بیت (ع) را در پی  خواهد داشت.



۱۷ مهر ۱۳۹۵ ۱۰:۱۸

اظهار نظر

میانگین امتیاز کاربران: 0.0  (0 رای)

امتیاز:
 
نام فرستنده:
پست الکترونیک: *  
نظر: *
 
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500  


کلیه حقوق این وب‌سایت متعلق به بنیاد بین المللی فرهنگی هنری امام رضا (ع) می‌باشد.